Miejskie Przedszkole
Niezapominajka w Ełku

 

Strona główna
Lokalizacja
O przedszkolu
Co robimy
Humorek
Wydarzenia
Karta Zgłoszeń
Nasze Pomysły
projekty edukacyjne
Optymistyczne Przedszkole
OGŁOSZENIA

 

Wiek przedszkolny to okres intensywnego rozwoju dziecka. Najważniejszym zadaniem przedszkola w tym czasie jest wspomaganie i ukierunkowanie rozwoju dziecka zgodnie z
jego wrodzonym potencjałem możliwości rozwojowych. Stymulowanie i pobudzanie tego rozwoju odbywa się poprzez właściwe stosowanie formy ruchu. Gimnastyka korekcyjna,
jest szeroko rozumianą formą zajęć profilaktycznych. Zajęcia korekcyjne obejmują ćwiczenia: ogólnorozwojowe, specjalne (korygujące daną wadę), wyprostne, oddechowe i
antygrawitacyjne (wydłużające).

Gimnastyka korekcyjna prowadzona w przedszkolu ma do spełnienia szereg celów. Najważniejsze z nich to:  

- skorygowanie istniejących zaburzeń ciała,
- niedopuszczenie do powstania wady postawy ciała, gdy zaistnieją warunki sprzyjające ich powstaniu,
- doprowadzenie sprawności dziecka do stanu uważanego za prawidłowy.

Zajęciami obejmuje się grupę przedszkolaków zakwalifikowanych na podstawie zaświadczeń lekarskich. Zajęcia są skierowane głównie do dzieci z wadami jeszcze niewymagającymi
postępowania rehabilitacyjnego. Są to dzieci, u których wady postawy ciała powstały w wyniku słabego jeszcze umięśnienia, dystonii mięśniowej oraz nieprawidłowego nawyku w utrzymywaniu
postawy ciała.

Prowadzone w przedszkolu zajęcia gimnastyki korekcyjnej są formą ćwiczeń i zabaw gimnastycznych, w których ruch został w pewnej mierze podporządkowany celom terapeutycznym. 

Zajęcia te odbywają się w małych kilkuosobowych grupach. Uczęszczają na nie dzieci, wykazujące wady postawy ciała  lub obniżenie ogólnej sprawności fizycznej.

Co to jest wada postawy ciała?

                         Wadą postawy nazywamy zmiany w wyprostnej swobodnej pozycji ciała, które zdecydowanie różnią się od ukształtowań typowych dla płci, wieku budowy konstytucjonalnej.
Zalicza się je do zaburzeń statyki ciała. W okresie wczesnej edukacji należy zwrócić uwagę na okres krytyczny w kształtowaniu postawy ciała dziecka, gdyż wtedy właśnie powstaje lub ujawnia
się najwięcej wad postawy. Pierwszy okres krytyczny przypada na wiek 6 - 7 lat i związany jest ze zmianą trybu życia dzieci. Istota tej zmiany tkwi w przejściu ze swobodnego w dużej mierze
indywidualnie przez dziecko regulowanego wysiłku i odpoczynku, narzucony kilku godzinny przebywania w pozycji siedzącej często w niewłaściwych ławkach szkolnych.

Zdrowie to nie dar niebios dany raz na zawsze – nad zdrowiem trzeba pracować i praca ta ma charakter pedagogiczny

                                                                                     (Maciej Demel)

                       

Do najczęstszych wad postawy należą:

plecy okrągłe

Plecy okrągłe to wada odcinka piersiowego kręgosłupa. W warunkach prawidłowych odcinek piersiowy wygięty jest ku tyłowi, tworząc tzw. kifozę piersiową.
W przypadku pleców okrągłych wygięcie to jest pogłębione – powstaje hiperkifoza piersiowa.
 

cechy wady:

- osłabienie i rozciągnięcie mięśni grzbietu,

- przykurcze mięśni piersiowych,

- wysunięcie do przodu głowy i barków,

- zmniejszenie przodopochylenia miednicy,

- kolana i łokcie w pozycji lekkiego zgięcia,

- zaburzenie i zmniejszenie sprawności układu oddechowego i krążenia

 Cel ćwiczeń:

1.Nauczenie i utrwalenie nawyku poprawnej postawy.

2.Zwiększenie ruchomości kręgosłupa.

3.Rozciąganie mięśni przykurczonych.

-          ćwiczenia rozciągające mięśnie piersiowe ( wielkie i małe )biernie i czynnie,

-          ćwiczenia rozciągające mięśnie zębate przednie

4.Likwidacja dystonii mięśniowej.

-          ćwiczenia wzmacniające mięśnie prostownika grzbietu odcinka piersiowego i mięśni karku,

-          ćwiczenia wzmacniające mięśnie ściągające łopatki (czworoboczny, równoległoboczny, najszerszy grzbietu).

5.Ćwiczenia wdechowe i rozprężające klatkę piersiową.

 

plecy wklęsłe

Plecy wklęsłe to wada całego kręgosłupa, który na całej długości jest silnie uwypuklony (hiperlodoza), miednica ustawiona niemal poziomo, silnie uwypuklony ku przodowi kręgosłup lędźwiowy
wykazuje duże zmiany spowodowane przykurczami prostownika grzbietu, wiązadeł odcinka lędźwiowego

cechy wady:

- zwiększona lordoza lędźwiowa,

- wysunięty do przodu brzuch, klatka piersiowa i piersiowy odcinek kręgosłupa 

- miednica ma zwiększone przodopochylenie

- mięśnie brzucha, pośladkowe wielkie oraz zginacze stawu kolanowego są osłabione

- nadmiernie napięte są mięśnie grzbietu w odcinku lędźwiowym i zginacze stawu biodrowego.

 

Cel ćwiczeń:

1.Kształtowanie nawyku przyjmowania postawy prawidłowej.

2.Ćwiczenia wzmacniające mięśnie osłabione:

-prostownika grzbietu i karku, mięśni ściągających łopatki, mięśni brzucha, pośladkowych wielkich, zginaczy stawu kolanowego.

3.Przywrócenie prawidłowych stosunków anatomicznych w obrębie stawu biodrowego.

4.Rozluźnienie mięśni grzbietu w odcinku lędźwiowym, zginaczy stawu biodrowego, rozciągnięcie mięśni zginaczy uda i mięśni odcinka lędźwiowego kręgosłupa.

5.Utrzymanie prawidłowej ruchomości kręgosłupa.

 

plecy wklęsło – okrągłe

Ta wada charakteryzuje się nadmiernym powiększeniem kifozy piersiowej i  lordozy lędźwiowej.

cechy wady:

- głowa i barki są wysunięte do przodu

- kręgosłup w odcinku piersiowym wykazuje zwiększenie się wygięcia ku tyłowi, a klatka piersiowa ulega zapadnięciu

- w odcinku lędźwiowym kręgosłup wygina się przesadnie ku przodowi powodując uwypuklenie brzucha.

Cel ćwiczeń:

1.Zwiększenie ruchomości kręgosłupa w poszczególnych odcinkach.

2.Rrozciągnięcie skróconych mięśni w obrębie klatki piersiowej, w obrębie miednicy i lędźwi mięśni prostowników grzbietu odcinka lędźwiowego i zginaczy stawu biodrowego.

3.Wzmocnienie mięśni rozciągniętych tzn.: mięśni grzbietu odcinka piersiowego i mięśni karku, mięśni prostych i skośnych brzucha oraz prostowników stawu biodrowego.

 

plecy płaskie

W tej wadzie kifoza i lordoza w kręgosłupie są spłaszczone.

cechy wady:

- głowa jest lekko wysunięta do przodu

- barki silnie ściągnięte do tyłu

- klatka piersiowa uwypuklona

Cel ćwiczeń:

1.Zwiększanie przodopochylenia miednicy i ukształtowanie prawidłowej lordozy.

2.Zwiększanie ruchomości kręgosłupa, prawidłowe ustawienie kifozy.

3.Zalecane ćwiczenia zaokrąglające plecy i lordozujące, ogólne wszechstronne wzmocnienie mięśni grzbietu, brzucha, mięśni pośladkowych.

 

boczne skrzywienie kręgosłupa

Skrzywiony kręgosłup tworzy wygięcie wypukłością w prawą lub lewą stronę w odcinku piersiowym, lędźwiowym lub lędźwiowo-piersiowym. Przyczyną tej wady może być nierównomierny
rozwój somatyczny układów mięśni grzbietu.

 

Czynnikami powodującymi zaburzenia rozwoju somatycznego układu mięśni grzbietu są:

- niedbała postawa przy siedzeniu, czytaniu, pisaniu,

- noszenie ciężarów po jednej stronie ( teczki, książki)

- jednostronne, długotrwałe zajęcia.

Cel ćwiczeń:

1.Zatrzymanie postępu skrzywienia.

2.Usunięcie skrzywienia lub jego zmniejszenie.

3.Utrzymanie osiągniętych wyników

4.Ćwiczenia na usunięcie przykurczów wiązadeł i mięśni zwłaszcza w obrębie grzbietu i miednicy.

5.Ćwiczenia na zrównoważenie sił układu mięśniowego.

6.Ćwiczenia poprawiające wydolność fizyczną.

7.Ćwiczenia wyrabiające nawyk i odruch prawidłowej postawy ciała we wszystkich pozycjach.

8.Ćwiczenia poprawiające wydolność układu krążeniowo- oddechowego.

9.Wzmocnienie mięśni przykręgosłupowych.

10.Wzmocnienie mięśni grzbietu, mięśni pośladkowych i brzucha.

 

klatka lejkowata

Powstaje w wyniku wrodzonego zaburzenia rozwoju przepony lub nieproporcjonalnego rozrostu chrząstek żebrowych w stosunku do jego elementów.

Cel ćwiczeń:

Stosować ćwiczenia:

- ogólnorozwojowe (oddziaływać na cały narząd ruchu zwiększać ruchomość w stawach bocznych i stawach kręgosłupa),

-  wzmacniające mięśnie posturalne i rozciągające boki klatki piersiowej,

-  oddechowe mają zwiększyć pojemność życiową płuc, wzmocnić mięśnie oddechowe, zwiększyć ruchomość klatki piersiowej, akcentować fazę wdechu.

     klatka kurza:

Cechuje ją zniekształcenie mostka, który tworzy silne uwypuklenie do przodu na kształt dzioba łodzi.

Cel ćwiczeń:

1.Stosować ćwiczenia:

-  ogólnorozwojowe, podobnie jak w klatce lejkowatej. Rozciąganie boków klatki piersiowej i dolnych łuków żeber poprzez wzmocnienie mięśni skośnych brzucha.

- specjalne (oddechowe)-akcentować fazę wydechu. Wdech wspomagać pracą ramion o kierunku bokiem w górę, wdech przodem w dół wydech.

- specjalne ( o charakterze wytrzymałościowym)

- wysiłek wytrzymałościowy wpływa na usprawnienie funkcji narządów wewnętrznych (układ krążenia, oddychania, termoregulacji, metabolizm tkankowy)

 

  Kolana koślawe:

 

Skierowane do wewnątrz przyśrodkowo, uda do podudzia tworzą kształt litery X. Kostki wewnętrzne oddalone są od siebie ponad 4 cm. Koślawości kolan towarzyszy koślawe ustawienie stóp.

Cel ćwiczeń:

1.Nauka poprawnego stania i chodzenia.

2.Wzmocnienie głowy przyśrodkowej mięśnia czworogłowego, mięśnia krawieckiego, mięśnia smukłego, półścięgnistego, półbłoniastego.

3.Rozciągnięcie pasma biodrowo – piszczelowego i mięśnia dwugłowego.

 

Stosować ćwiczenia odciążające stawy kolanowe. Zwalczać istniejące płaskostopie (stosując obcas Thomasa), większość ćwiczeń prowadzić przy wyprostowanych kolanach, w pozycji siedzącej i
leżącej. Stosować ćwiczenia w siadzie skrzyżnym, unikać lub eliminować pozycje stojące, nie stosować siadów klęcznych na piętach ze stopami i podudziami na zewnątrz, eliminować pozycje
rozkroczne, przy istniejącej nadwadze ciała dziecka postępować w kierunku jej zmniejszania. Zaleca się pływanie głównie kraulem- ze względu na lepsze zwarcie kolan, jazda na rowerze.

 

 Kolana szpotawe:

W wadzie tej oś podudzia tworzy z osią uda kąt otwarty do wewnątrz.  Najczęstszą przyczyną jest krzywica oraz nadwaga ciała przy słabym jeszcze układzie mięśniowym, więzadłowym i kostnym.
Przy kolanie szpotawym trzony kości udowej, piszczelowej i strzałkowej wygięte są na zewnątrz. Więzadło poboczne zewnętrzne jest rozciągnięte, poboczne wewnętrzne- nadmierne napięte - przykurczone.  

Cel ćwiczeń:

1.Wzmocnić więzadła poboczne zewnętrzne, mięśnie dwugłowe uda, strzałkowe.

2.Rozluźnić więzadła poboczne wewnętrzne, rozciągnąć mięśnie przywodzące.

Pozycje stosowane-rozpocząć od ćwiczeń odciążających i zwrócić uwagę na ćwiczenia mięśni pośladkowych i przywodzących ( wzmocnić i rozluźnić). Przeciwwskazany jest siad skrzyżny, stosować
ruch nożycowy nóg w pionie, naprzemienne ruchy zginania i prostowania w stawie skokowym ( przy maksymalnym wyproście w stawie kolanowym), unoszenie złączonych nóg w górę i w dół w leżeniu
przodem i tyłem. Stosować ćwiczenia mięśni pośladkowych i przywodzących ( poduszkę wkłada się między kostki, a kolana ściąga pasem lub taśmą (bandażem).

 

płaskostopie

Wada ta polega na obniżenie łuków wysklepiających stopę.

Stopa płaska statycznie (związana jest z niewydolnością mięśni i wiązadeł odpowiadających za utrzymanie łuków stopy (mięsień piszczelowy przedni i tylny, strzałkowy długi i wszystkie mięśnie
strony podeszwowej stopy).

Cel ćwiczeń:

1.Uświadomić dziecku rodzaj ćwiczeń.

2.Zapewnić prawidłowe obuwie (w okresie niewydolności mięśniowo-więzadłowej stosować można wkładki ortopedyczne), nie przeciążać stóp poprzez biegi, skoki, długie chodzenie.

3.Wzmacniać mięśnie podeszwowe stopy w prawidłowym ustawieniu w odciążeniu.

 

stopa płasko – koślawa

Stopy odchylają się na zewnątrz, czego wyrazem jest uwypuklenie tzw. kostki wewnętrznej oraz skręcenie pięty na zewnątrz. Stopa taka całym ciężarem opiera się na brzegu przyśrodkowym. 

Zalecane jest obuwie ortopedyczne w celu zmniejszenia koślawości. Prawidłowe obuwie powinno odpowiadać następującym wymogom:

1. sztywny zagiętek stabilizujący piętę

2. wysoka cholewka obejmująca i stabilizująca kostkę

3. wygodny, szeroki i mały obcas

4. mocna, ale elastyczna podeszwa

5. odpowiednia wielkość

6. szeroki przód umożliwiający ruchy palców

7. nieuciskający stopy wierzch.

8. dostosowane do pogody, miejsca aktywności, pory roku itd.

 

Długotrwałe stanie dziecka towarzyszące wielu jego czynnościom podczas ruchu wymaga mocnego zapiętka, silnie trzymającego piętę i zabezpieczającego przed jego koślawieniem w naturalnym
odruchu rozluźniania zmęczonych mięśni. Jest to obuwie specjalne - Beelly´ego

Z obcasem Thomasa ustawiające tyłostopie w pozycji odwróconej w przypadku stopy koślawej. W leczeniu płaskostopia, w okresie niewydolności więzadłowej stosuje się wkładki ortopedyczne
zlecane przez lekarzy. Przy używaniu tego typu wkładek konieczne jest stosowanie ćwiczeń specjalnych zwiększających wydolność układu mięśniowo-więzadłowego stopy. Należy stosować
odpowiednią higienę nóg (często zmieniać obuwie), stosować masaż stóp.

Postępowanie profilaktyczne i korekcyjne w przypadku wad stóp:

1.Uświadomić rodzaj wady.

2.Zapewnić prawidłowe obuwie.

3.Nie przeciążać stóp poprzez stanie, biegi, skoki na twardym podłożu.

4.Stosować ćwiczenia i zabawy na miękkim podłożu.

5.Wzmacniać mięśnie w prawidłowym ustawieniu stóp w odciążeniu (na początku mięśnie długie i krótkie stopy potem aktywizować całą stopę poprzez ćwiczenia chwytne stóp, głównie zginacze podeszwowe stopy.

6.Systematycznie wyrabiać odruch prawidłowego ustawienia stóp.

  

Przyczyny i skutki wad postawy

      Przyczyny wad są różnorodne o pochodzeniu zarówno zewnętrznym jak i wewnątrzustrojowym. Do tych ostatnich należą predyspozycje wrodzone, natomiast najczęstszymi
przyczynami zewnętrznymi są nieprawidłowe warunki i tryb życia. Część wad ma charakter wtórny, są one następstwem jakiegoś schorzenia.

Postępowanie wyrównawczo - korekcyjne ma na celu likwidację wady lub zahamowanie jej dalszego rozwoju a tym samym przywrócenie prawidłowej postawy ciała.

Skutki niekorygowanych wad postawy poza względami estetycznymi mogą być bardzo niekorzystne:

zmniejszają sprawność narządu ruchu

zmniejszają sprawność krążenia i oddychania

sprzyjają przeciążeniom doprowadzając do zmian zwyrodnieniowych

  

Podstawy postępowania wyrównawczego

Wyróżniamy trzy sfery czynników zaburzających prawidłową postawę ciała:

czynniki środowiskowe

czynniki morfologiczne

czynniki fizjologiczne

 Postepowanie w sferze czynników środowiskowych

                         W tym zakresie wiele zależy od świadomości i aktywności organizatorów danego środowiska - rodziców i nauczycieli. Do najważniejszych elementów składowych codziennego
 życia dziecka należą: sen, dojście do przedszkola (szkoły) , pobyt w przedszkolu (w szkole), zajęcia ruchowe, zajęcia pozaszkolne i spędzanie czasu przy biurku, stole itp.

 SEN - dziecko powinno mieć własne łóżko, z twardym materacem i małą poduszką, Czas snu 8 - 9 godzin na dobę

DOJŚCIE DO PRZEDSZKOLA/ SZKOŁY - dzieci powinny nosić tornister na plecach w ten sposób, aby jego zawartość była równomiernie rozłożona i nie mogła się przesuwać.

POBYT W PRZEDSZKOLU/ W SZKOLE - dzieci siedzą jakiś czas w ławkach, dlatego też odpowiedni dobór ławek ma duży wpływ na postawę ciała.

ZAJĘCIA RUCHOWE - wskazane jest, aby wszystkie dzieci brały udział w zajęciach ruchowych. Wyłączenie dziecka z zajęć zaburza jego aktywność ruchową a także jest przyczyną
kompleksów. Wpływają na fizyczne i psychiczne odprężenie dziecka wykorzystując różne rodzaje i formy ruchu.

ZAJĘCIA POZASZKOLNE - dziecko powinno odrabiać lekcje, przy prostokątnym    stole, oświetlenie padające z lewej strony, wysokość stołu powinna być taka, aby dziecko opierając się
 przedramionami o blat stołu miało kręgosłup wyprostowany.

  Prawidłowe i wadliwe pozycje przy czynnościach dnia codziennego

 


 

 


 

 

 

 


 

 

 


Postępowanie w sferze czynników morfologicznych

Istota zaburzenia postawy ciała polega na osłabieniu i rozciągnięciu jednych grup mięśniowych przy wzmożonym napięciu i skróceniu innych. Podstawowym elementem działania wyrównawczego
w tych przypadkach jest stosowanie ćwiczeń korekcyjnych.

 Postępowanie w sferze czynników fizjologicznych

Istotą zaburzeń w tej sferze jest nawyk nieprawidłowej postawy. Dla dziecka z wadą postawy taka nieprawidłowość jest czymś naturalnym, natomiast postawa skorygowana jest
czymś obcym, związanym często ze znacznym wysiłkiem nie tylko mięśniowym, ale i psychicznym. Bardzo przekonywująca musi być argumentacja, aby dziecko zechciało wziąć czynny udział w reedukacji
posturalnej.
Postawę ciała należy traktować jako sposób „trzymania się” osobnika uwarunkowany nawykiem ruchowym, podłożem morfologicznym, funkcjonalnym oraz jego działalnością (czyli środowisko).

Wszystkie 3 tory realizujemy równolegle, tylko wtedy możemy mówić o skuteczności postępowania korekcyjnego.

                         UWAGA! - dzieci na zajęciach gimnastyki korekcyjnej powinny być w stroju

gimnastycznym „ćwiczyć na bosaka”. Większość zadań korekcyjnych zawartych w zabawach i grach ruchowych wykonywana jest w niskich pozycjach.

  PRZYKŁADOWE ZESTAWY ĆWICZEŃ DO KOREKCJI POSZCZEGÓLNYCH WAD POSTAWY:

 Przykłady ćwiczeń przeciw plecom okrągłym

 Sprzęt i przybory: laska, koc, duża piłka, stół, taboret lub krzesło.

1. W marszu na palcach unoszenie laski przodem w górę, aż na plecy na wysokość łopatek i z powrotem. Kiedy laska wędruje za plecy, należy wykonać wdech, kiedy laska wraca do przodu – wydech.

2. W leżeniu tyłem na zrolowanym kocu lub poduszce grubości 3-4 cm pod szczytem kifozy (uwypuklenia), ręce proste z laską za głową – wznos nóg i naśladowanie wskazówek ściennego zegara
(wahadłowe ruchy nóg). Ażeby nie hamować oddechu, ćwiczący może naśladować głosem chodzący zegar: tik… tak… tik…

3. W klęku podpartym dłonie przyciskają końce laski, głęboki wdech nosem, przejście do „ukłonu japońskiego” – powolny wydech ustami.

4. W leżeniu przodem, laska pod czołem trzymana za końce oburącz – uniesienie głowy i tułowia do skłonu w tył i powrót do leżenia. Stopy złączone i lekko uniesione w górę z obciągniętymi palcami.
Wytrzymując dłużej skłon w tył pamiętać o oddychaniu.

5. W klęku podpartym naprzemianstronne wymachy nogi w tył (palce stopy obciągnięte) i ręki w przód.

6. W siadzie prostym rozkrocznym stopy pod szafą lub przyciskane do podłogi  przez  rodzica,  ręce  z  laską  w  górze – skręty  tułowia  w  lewo i  w  prawo. Po  kilku  skrętach  wzniesienie  laski 
w  górę – wdech, skłon w przód – wydech.

7. W leżeniu przodem na stole i kocu pod miednicą, ręce  trzymają  krawędź stołu z przodu (rodzic pomaga) – unoszenie nóg do poziomu z piłką ułożoną między stopami.

8. W leżeniu tyłem, piłka  ułożona  pomiędzy  łopatkami – unoszenie  bioder

 w górę i utrzymanie równowagi.

9. W leżeniu przodem z piłką w górze – wykonać obrót do leżenia na plecach. Obroty  należy  ćwiczyć  przez  prawe i lewe ramię.

10. W siadzie skrzyżnym ręce na kolanach, dłoń rodzica na głowie dziecka – wypychanie dłoni jak najwyżej (mocowanie się głowy z dłonią).

11. Poprawa postawy przed lustrem lub z pomocą rodzica i wykonanie kilku kroków w postawie skorygowanej.

 

PLECY WKLĘSŁE

1.Leżenie tyłem. Jedna noga wyprostowana, druga ugięta

Przyciągnie rękami kolana nogi ugiętej do klatki piersiowej. Zmiana nogi.

2. Siad prosty. Ręce wyprostowane, Wyciągnięte w górę

Skłon tułowia w przód i dotknięcie palców stóp. Wytrzymać

Uwaga: kolana proste.

3. Przysiad podparty

Uniesienie bioder przez wyprost nóg bez odrywania dłoni od podłogi.

4. Leżenie tyłem. Nogi ugięte. Ręce w pozycji „skrzydełek” leżą na podłodze.

Wyprost obu nóg i uniesienie ich do góry do kąta 45 stopni!

5. Stanie proste. Ręce w pozycji „skrzydełek”

Przejście do półprzysiadu (na całych stopach) i powrót do stania

6. Klęk podparty

Wyginanie kręgosłupa w górę i prostowanie (koci grzbiet)

7. Siad na taborecie, stopy zaczepione pod szafę. Ręce w „skrzydełka”

Opad tułowia w tył. Wytrzymać

8. Leżenie tyłem. Ręce w pozycji skrzydełek. Nogi zgięte w kolanach

„Jazda na rowerze”

9. W rozkroku przesuwanie krążka po podłodze zataczając kółka między stopami         (pisanie ósemki).

10. W leżeniu tyłem ręce wyprostowane za głową, krążek między stopami – przejście do leżenia przewrotnego (przeniesienie nóg za głowę, oddanie krążka rodzicowi i powrót nóg do leżenia).
     W drugiej części ćwiczenia nogi wracają po krążek.

11. W siadzie, krążek między stopami, podeszwy przylegają do krążka – podawanie krążka stopami do rąk i zabieranie.

12. W leżeniu przodem na taborecie, stole – koc zabezpiecza miednicę, nogi przytrzymywane przez rodzica – powolny skłon  tułowia w  dół – wydech i unoszenie tułowia do poziomu, ramiona w bok – wdech.
13. W  staniu  tyłem  do  ściany  z  książką  na  głowie – wypychanie   książki w górę
14. Poprawa postawy przed lustrem lub z pomocą rodzica i wykonanie kilku kroków w postawie skorygowanej.

PLECY WKLĘSŁO - OKRĄGŁE

  1. Klęk podparty. Jedna noga wyprostowana.

Wymach nogą wyprostowana w górę do kąta 45 stopni, z jednoznacznym ugięciem rąk w stawach łokciowych.

  1. Siad ugięty. Ręce na podłodze.

Uniesienie bioder w tzw. „stolik".

  1. Siad prosty. Ręce z tyłu na podłodze.

Uniesienie nisko bioder do góry.

  1. Podpór tyłem -pozycja „stolika".

 Marsz w podporze tyłem

  1. Leżenie tyłem. Nogi wyprostowane i złączone. Ręce na podłodze za głową.

Maksymalne wyciągnięcie się przez sięganie rękami jak najdalej za głowę a stopami w przeciwną stronę, palce nóg obciągnięte.

  1. Siad skrzyżny. Ręce w pozycji „skrzydełek”. 

Energiczny wyrzut rąk w górę, z wytrzymaniem maksymalnie wyciągniętych rąk w górze.

  1. Stanie proste. Ręce w pozycji „skrzydełek".

Przejście do półprzysiadu i powrót do stania (na całych stopach).

  1. Klęk podparty . Układ japoński i powrót do klęku
  2. Siad skrzyżny. Plecy wyprostowane. Głowa wyciągnięta w górę. Ręce wyprostowane wyciągnięte w dół w skos.

Przeniesienie wyprostowanych rąk w tył z klaśnięciem w dłonie za plecami (plecy cały czas proste).

  1. Siad ugięty. Plecy wyprostowane. Ręce wyprostowane, wyciągnięte w górę. Palce dłoni splecione. Dłonie odwrócone do góry. Odrzut rąk w tył.

 

PLECY PŁASKIE

      1. Stanie w rozkroku, ręce wzdłuż tułowia

Skłon w przód z dotknięciem podłogi rękami. Wyprost i wyrzucenie rąk w górę

2. Leżenie tyłem, nogi ugięte, ręce wzdłuż tułowia

Skłon tułowia w przód z chwytem rękami za kolana „kołyska”

3. Stanie w rozkroku, ręce na karku

Skłon tułowia w przód

4. Leżenie tyłem ręce w bok „rowerek”

5. Leżenie tyłem, nogi wyprostowane, ręce pod głową

Przejście do siadu prostego

6. Leżenie przodem, ręce wzdłuż tułowia

Unoszenie prostych nóg w górę

7. Klęk podparty

Wymach prostej nogi i lewej ręki w górę ( na zmianę)

8. Przysiad podparty

Naprzemienne wyrzuty nóg do tyłu.

  

SKOLIOZA- boczne skrzywienie kręgosłupa

 Ćwiczenie 1

Dziecko leży na podłodze, na brzuchu. Pod brzuchem zrolowany kocyk.
W dłonie chwyta małą piłkę lub maskotkę i mocno unosi maskotkę do góry i ku przodowi.
Ważne jest maksymalne wyciągnięcie. Powtarzamy 20x wytrzymujemy 3 sek.

 Ćwiczenie 2

Leżenie na brzuchu. Pod brzuchem zrolowany kocyk, Ręce uniesione do góry, dziecko wykonuje ruch rąk do tzw. żabki czyli zatacza nad podłogą duże okręgi. Powtarzamy 20x, 3 serie.

 Ćwiczenie 3

Dziecko staje przy ścianie i stara się wyciągnąć do góry, można na ścianie zaznaczyć efekty ćwiczenia.

 Ćwiczenie 4

W leżeniu na brzuchu dziecko unosi wyprostowane w stawach kolanowych nogi do góry do kąta 45stopni!!!
Ćwiczenia nie wykonujemy u dzieci z dolegliwościami bólowymi kręgosłupa !!!.
Powtarzamy 20x

 Ćwiczenie 5

W leżeniu na plecach, dziecko trzyma ręce wzdłuż tułowia i unosi do góry pośladki,
przytrzymanie 3 sek.
Powtarzamy 20x

 Ćwiczenie 6

Leżenie na brzuchu, pod brzuszkiem zrolowany kocyk, dziecko trzyma obie dłonie pod brodą,
ruch- unoszenie głowy oraz ramion do góry.
Uważamy, aby nie podpierać się na łokciach.
Powtarzamy 20x

 Ćwiczenie 7

Siad skrzyżny, w dłoniach dłuższy kijek.
Dziecko przenosi kij z kolan nad głowę, a następnie do tyłu za łopatki,
z ich jednoczesnym ściągnięciem.
Rodzic pilnuje, aby kijek był równolegle do podłoża. Powtarzamy 20x

 Ćwiczenie 8

Marsz po pokoju, na głowie woreczek z piaskiem,
dziecko maszerując stara się trzymać głowę jak najwyżej i nie upuścić woreczka.
Powtarzamy przez 5 minut

 Ćwiczenie 9

Leżenie przodem, wyprost rąk w górę, w dłoniach woreczki lub ciężarki 0.5kg. Wznos górnej części tułowia i rąk nad podłogę: łokcie do tułowia, ściągnięcie łopatek,
dłonie przy barkach, wytrzymanie, wyprost rąk w górę z wyciągnięciem tułowia, powrót do pozycji wyjściowej.

 Ćwiczenie 10

Dziecko staje w samych majtkach przed lustrem, odbicie w lustrze musi obejmować dziecko od miednicy w górę.
Dziecko samodzielnie się koryguje. Zwracamy uwagę na ustawienie bioder, barków, sutków.

  

KLATKA PIERSIOWA LEJKOWATA

1. Siad klęczny. Przejście do „ukłonu japońskiego”

2. Stanie w rozkroku. Krążenie ramion do tyłu

3. Siad prosty, ręce na karku odchylenie tułowia do tyłu (utrzymanie równowagi)

4.Siad ugięty, ręce z tyłu. Unoszenie bioder do góry, broda do tułowia – „stolik”

5. Leżenie przodem, ręce na karku. Unoszenie łokci w górę, głowa lekko uniesiona.

6. Stanie proste przy ścianie, łopatki ściągnięte. Przysiad na całych stopach z prostymi plecami („przyklejonymi” do ściany) i   powrót do stania.

7. Klęk przed krzesełkiem i „ukłon japoński” z oparciem rąk o ławkę.

8. Siad skrzyżny. Chwyt laski oburącz, ruch- wymachy rąk w górę.

9. Siad ugięty. Ręce w górę na zewnątrz, plecy oparte na kolanie współćwiczącego, który stojąc trzyma ćwiczącego za ramiona. Ruch- rytmiczne odrzuty rąk w tył z uwypukleniem klatki piersiowej.

10. Klęk przed krzesłem, dłonie i przedramiona oparte na krześle. Ruch- rytmiczne obniżenie i uwypuklenie klatki piersiowej przy wyprostowanych rękach.

11. Siad skrzyżny, ręce na barkach, ruch- krążenie rąk w tył.

12. podpór leżąc przodem przy pomocy współćwiczącego „taczki”, ruch- chód w różnych kierunkach.

 Ćwiczenia oddechowe:

1. stanie plecami do ściany, ręce wzdłuż tułowia. Ruch- wdech z uniesieniem rąk w górę, wydech z równoczesnym wciągnięciem brzucha i opuszczeniem rąk bokiem.

2. siad skrzyżny, na dłoni piórko lub inny lekki przybór. Ruch- wdech i wydech w kierunku piórka. 

3. Klęk podparty, przed głową na podłodze leży piłeczka do tenisa stołowego. Ruch- wdech nosem, a następnie silne dmuchnięcie w piłeczkę, tak, aby potoczyła się jak najdalej. 

4.  klęk przodem do stołu. Na stole stoi miska z wodą. Po wodzie pływają zabawki. Ruch – wdech nosem, a następnie dmuchanie w zabawki, tak, aby poruszały się po wodzie.  

5. klęk przodem do stołu. Na stole stoi zapalona świeczka. Ruch – wdech nosem, a następnie wydech ustami ze zdmuchnięciem świeczki. 

6. leżenie tyłem, nogi ugięte, stopy oparte na podłodze. Ręce wyprostowane leżą na podłodze przy biodrach. Ruch – wdech nosem z przesunięciem rąk po podłodze w stronę głowy a następnie wydech ustami z jednoczesnym przeniesieniem rąk do pozycji wyjściowej.

7. leżenie tyłem. Nogi ugięte, stopy oparte na podłodze, ręce w pozycji skrzydełek leżą na podłodze. Na brzuchu leży woreczek lub maskotka. Ruch- wdech nosem z uwypukleniem obciążonego woreczkiem brzucha, a następnie wydech ustami – brzuch z woreczkiem opada.

8. stanie na czworakach, przed głową, na podłodze leży piłeczka do tenisa stołowego. Ruch – marsz na czworakach z dmuchaniem w piłeczkę przed sobą.

Kolana koślawe:

1. Siad podparty, nogi nad podłogą, kolana szeroko rozchylone, stopy częścią podeszwową przylegają do piłeczki – obracanie piłeczki stopami.

 

 

2.Skoki zajęcze z piłką między włożoną kolanami.

 

 

3.W leżeniu tyłem – krążek między stopami – przenoszenie krążka za głowę i oddanie do rąk.

 

 

4. W podporze tyłem, piłka między kolanami, stopy razem – unoszenie bioder w górę i przejście do siadu.

 

 

5.W leżeniu tyłem, krążek trzymamy w górze oburącz pionowo, nogi zgięte, kolana na zewnątrz szeroko rozchylone – uderzanie podeszwową częścią stóp o krążek – „bijemy brawo stopami o krążek”.

 

 

6. W siadzie skulnym podpartym z tyłu, piłka między kolanami – mocne ściskanie piłki kolanami. Wytrzymać 4 sekundy – rozluźnić kolana.

 

 

7. W siadzie podpartym – kółko między stopami – wyrzut kółka stopami w górę i chwyt oburącz.

  

 

8. Stanie, Na podłodze rozciągnięta skakanka (sznurek). Ruch -  marsz ze skrzyżowaniem nóg.

 

9. Stanie, nogi skrzyżowane, ręce w bok. Ruch- przejście do siadu skrzyżnego i powrót do stania.

 

10. Siad ugięty, kolana rozchylone na zewnątrz, podeszwy stóp stykają się ze sobą. Ruch – Dłonie oparte na kolanach naciskają na nie.

11. Stanie , piłka między kolanami RR wzdłuż tułowia. Ruch – poruszanie się po pomieszczeniu drobnymi kroczkami tak, aby nie zgubić piłki.

 

12. Stanie, piłka między kolanami, RR wzdłuż tułowia. Ruch – poruszanie się po pomieszczeniu podskokami obunóż.

13. Siad skrzyżny. Ruch – dłonie chwytają jedną stopę i pomagają przyciągnąć ją do głowy – dużym palcem pokazywać: czoło, nos, policzki – prawy i lewy, palcami stopy podrapać się w głowę, zmiana stopy.

 14. Autokorekcja przed lustrem – stojąc przodem korygowanie ustawienia głowy, barków, talii, bioder, kolan, stóp.

 

KOLANA SZPOTAWE

1. Siad prosty. Nogi zgięte w kolanach,

Między stopami piłka i ściąganie ud do środka

2.Leżenie przodem. Między stopami piłka

Unoszenie prostych nóg w górę.

3. Siad ugięty. Stopy obejmują piłkę i mocno trzymają (kolana do siebie)

Współćwiczący trzyma ręce na piłce i próbuje ją zabrać

4. Siad prosty. Nogi w rozkroku.

Współćwiczący stoi w rozkroku w środku. Ćwiczący naciska mocno na nogi współćwiczącego (ćwiczenia oporowe).

5. Leżenie tyłem. Nogi ugięte w kolanach

Rozkrok w powietrzu i złączenie nóg.

6. siad prosty, nogi proste, kostki przyśrodkowe złączone. Ruch- unoszenie nóg w górę z max. Wyprostem w stawie kolanowym – wytrzymać.

7. leżenie przodem, między stopami chusteczka lub szarfa. Ruch- unoszenie nóg prostych w górę i wytrzymać.

8. klęk podparty, ruch- wyprost nogi lewej w tył i zmiana.

9. klęk podparty, ruch – wyprost nogi lewej z równoczesnym ugięciem rąk i zbliżeniem czoła do podłogi. Zmiana nogi.

10. leżenie przodem na stole, łóżku, ręce wyciągnięte i chwyt za obrzeże stołu, nogi poza stołem. Ruch- wykonanie nogami wyprostowanymi w stawach biodrowych i kolanowych ruchów nożycowych.

11.leżenie tyłem, ręce w bok, nogi proste w stawach kolanowych, ugięte w stawach biodrowych do kąta 60 stopni. Ruch- rozkrok – wytrzymać i złączyć nogi.

12. leżenie tyłem, ręce w bok, ruch- nożycowe wymachy nóg.

13. siad podparty, noga prawa ugięta w kolanie i przyciągnięta do klatki piersiowej, lewa noga wyprostowana w kolanie i leży na podłożu. Ruch – zmiana nogi leżącej na podłożu przez szybki wyprost nogi ugiętej w kolanie („wyrzucenie” nogi do przodu).

 

Przykłady ćwiczeń dla dziecka z płaskostopiem:

1. W siadzie na krzesełku lub taborecie – stawianie na zmianę jednej i drugiej stopy na palcach z wysokim unoszeniem pięty.

2. W siadzie lub  staniu, stopy ustawione blisko siebie- podkurczanie i prostowanie palców stóp.

 

3.Chód gąsienicą- przesuwanie się do przodu z silnym podkurczeniem i prostowaniem palców stóp. 

4. Siad prosty- dziecko na zmianę ”drapie” jedną stopę palcami stopy drugiej. 

5.Fontanna- siad na brzegu krzesła z odchylonym  tułowiem ku tyłowi i wyprostowanymi kolanami- szybkie, naprzemienne uderzanie palcami stóp o podłogę.

6.Przysiad z wysokim unoszeniem pięt, ręce wsparte o ścianę lub podane rodzicowi.

7.Chód w różnych kierunkach trzymając woreczki ( skarpetki itp.) palcami stóp. Każda stopa trzyma jeden woreczek.

8. W staniu zakładanie na krzesełko i zdejmowanie woreczka palcami jednej i drugiej stopy.

9.W staniu chwytanie woreczka palcami stopy z ziemi i przekazywanie do rąk z przodu lub z tyłu ( może być podrzut do góry, wyrzut do przodu, rywalizacja ” kto dalej”, rzut do jakiegoś celu np. do pudełka, koła itp.)

10. W staniu lub w siadzie chwytanie palcami stóp całego pudełeczka lub jego części.

11.Siad skulny podparty lub siad na krzesełku. Toczenie piłeczki dolna powierzchnią stopy w przód i do siebie, na zmianę, prawą i lewą nogą, lub jednocześnie obiema nogami.

 

12. Leżenie tyłem. Objąć piłkę stopami i przenieść ją za głowę, podać rodzicowi, a następnie przenieść nogi w przód i postawić skulnie.

 

13. W siadzie na krzesełku, w siadzie skulnym podpartym lub w staniu- chwytanie szarfy palcami stopy, na zmianę, jednej i drugiej nogi, podnoszenie w górę i potrząsanie szarfą ( taśmą, skarpetką itp.)

 

14. W siadzie skulnym podpartym lub staniu chwytać palcami stopy i podnosić kulkę papieru, ołówek, kasztan, guzik lub inne drobne przedmioty.

15. W siadzie skulnym podpartym lub na krzesełku- zbieranie palcami stóp kocyka, szarfy lub innego materiału. Ćwiczenie można wykonywać oddzielnie jedną nogą i drugą lub obunóż jednocześnie.

16.Rysowanie na kartce ołówkiem włożonym między palce stóp kresek, liter, cyfr lub prostych obrazków.

 

17. Zawieszanie i zdejmowanie chusteczki, szarfy , skarpetki z linki zawieszonej pomiędzy dwoma krzesełkami.

18.Leżenie tyłem, palce obu stóp trzymają po jednym woreczku ( lub skarpetki, szarfy). Jazda na rowerze, mijają się kolana, a stopy mocno pedałują. 

 

19. W siadzie – laska ustawiona pionowo między rozchylonymi kolanami, trzymana oburącz – wspinanie się po lasce palcami stóp w górę i schodzenie w dół.

 

20.Leżenie tyłem, palce stóp trzymają końce szarfy. Naśladowanie jazdy na rowerze, trzymana szarfa imituje łańcuch rowerowy.

 

 

 STOPA PŁASKO- KOŚLAWA

 Ćwiczenie nr 1

Siad prosty, kończyny górne oparte o podłoże, dziecko wykonuje ruch
przyciągania obu stóp w kierunku do siebie, przytrzymanie stopy we właściwym
ustawieniu, powtarzamy 30 x, 3 serie.

Ćwiczenie nr 2

Dwójka dzieci, bądź dziecko i rodzic siadają naprzeciw siebie w
odległości około 1 metra, między nimi układamy ręcznik, dzieci używając jedynie
stóp próbują przeciągnąć ręcznik do siebie, komu się uda ten wygrywa.
Powtarzamy 10 x

Ćwiczenie nr 3

Przygotowujemy kredki, woreczki, kulki papierowe, szarfy i miskę.
Dziecko siada w pewnej odległości od miski na krześle, stopami musi wrzucić
wszystkie rzeczy do miski. Powtarzamy 3x uwaga: stopa lewa wrzuca rzeczy do miski ustawionej po prawej stronie, a stopa prawa wrzuca do  miski ustawionej po lewej stronie.

 Ćwiczenie nr 4

Dziecko  siada na krześle w nogi chwyta piłkę nożną i obraca w powietrzu, trzyma tylko stopami. Powtarzamy 5x po minucie

 Ćwiczenie nr 5

Dziecko siada na krześle, pilnujemy kątów prostych w stawach skokowym, kolanowym i biodrowym.
Stopy przylegają do ziemi. Dziecko stara się zrobić tzw. tunel stopą czyli unosi środkową część stopy tak aby dało się tam wsadzić ołówek, pamiętając o
tym aby palce i pięty cały czas przylegały do podłoża. Powtarzamy 20 x.

Ćwiczenie nr 6

Dziecko przekłada sobie z jednej stopy do drugiej długi ołówek. Powtarzamy 20 x 

Ćwiczenie nr 7

Rozciągamy długi sznurek na podłodze, sznurek musi mieć grubość co najmniej 8 mm, każemy dziecku iść po sznurze raz jedną stopą, raz drugą.
Pilnujemy, aby stopy ustawiały się w linii prostej. Powtarzamy 5x.

Ćwiczenie nr 8

Chodzenie  na piętach. Dziecko chodzi na piętach pilnujemy, żeby przodostopie było ustawione równo. Można dołączyć przeszkody np. chodzenie po różnych
powierzchniach, slalom, chodzenie po piasku.

Ćwiczenie nr 9

Dziecko siada na krześle i naprzemiennie podkurcza palce i prostuje.
Pilnujemy, aby wyprost i zgięcie były maksymalne. Powtarzamy 30x.

Ćwiczenie nr 10

Dmuchamy balon. Dziecko siedzi na krześle i obydwiema stopami próbuje chwycić balon i tak mocno go zgnieść żeby pękł.

 Ćwiczenie nr 11

Dziecko siedzi na krześle. Przed dzieckiem ustawiamy pionowo laskę, zadaniem dziecka jest wspinanie się jak najwyżej po lasce.
W momencie, kiedy dojdzie do końca powoli w ten sam sposób schodzi na dół.
Powtarzamy 10x.

 Ćwiczenie nr 12

W leżeniu tyłem – krążek między stopami – przenoszenie krążka za głowę i oddanie do rąk.

 Ćwiczenie  nr 13

W siadzie skulnym podpartym z tyłu, piłka między kolanami – mocne ściskanie piłki kolanami. Wytrzymać 4 sekundy – rozluźnić kolana.

 Ćwiczenie nr 14

W siadzie skulnym – kółko między stopami – wyrzut kółka stopami w górę i chwyt oburącz.

 Ćwiczenie nr 15

Autokorekcja przed lustrem – stojąc przodem korygowanie ustawienia głowy, barków, talii, bioder, kolan, stóp.

  

                               Opracowała: Iwona Kurowska nauczyciel gimnastyki korekcyjno- kompensacyjnej w MP „Niezapominajka” w Ełku.

 Bibliografia:

1.H. Kutzner-Kozińska, K. Wlażniak - „Gimnastyka korekcyjna dla dzieci 6-10 lat”

2.H. Kutzner-Kozińska - „Dbaj o prawidłową postawę ciała”

3.T. Kasperczyk - „Ćwiczenia korektywne z elementami rehabilitacji”

4. M. Bondarowicz, S. Owczarek - „Zabawy i gry ruchowe w gimnastyce korekcyjnej”


 ZAPRASZAMY

RAPORT Z REALIZACJI PROGRAMU"Kubusiowi Przyjaciele Natury" - EDYCJA 2016/2017

DYŻUR WAKACYJNY / OGŁOSZENIE ! ! !

Strona główna | Lokalizacja | O przedszkolu | Co robimy | Humorek | Wydarzenia | Karta Zgłoszeń | Nasze Pomysły | projekty edukacyjne | Optymistyczne Przedszkole | OGŁOSZENIA 

                                                                                 Miejskie Przedszkole Niezapominajka w Ełku :
mpn3elk@gmail.com   
ul. Słowackiego 18, 19-300 Ełk
tel. 87 6102185
Ostatnia aktualizacja: 20 sierpnia 2017